بشقاب پرنده در ایران2

چنان که مشخص است، این رویداد در زمان خود آن گونه که در خور رویدادی با این درجه از اهمیت و اعتبار به نظر می رسد، بازتاب همگانی گسترده نیافت و تنها معدودی از نشریات نه چندان پرشمارگان به آن اشاره کردند. از جمله نشریه ی «Iran Times» چاپ واشنگتن دی سی، در شماره ی اول اکتبر سال 1976 شرح دست اولی از رویداد را از زبان ستوان جعفری، خلبان دوم جت رهگیر، بدان گونه که بر نوار مکالمات راستین در هنگام تعقیب ضبط شده بود، به چاپ رساند:


«هواپیما با سرعت صوت به سمت تهران پرواز کرد. جعفری گفت که یوفو با مشاهده ی آمدن او، بر سرعت خود افزود. به گفته ی وی، اندازه ی شئ پرنده ی ناشناس نصف اندازه ی ماه کامل (بدان گونه که از زمین دیده می شود) بود و از آن پرتوهایی با رنگ های بنفش، نارنجی و سفید با شدتی در حدود سه برابر شدن نور مهتاب پراکنده می شد.»


در ادامه ی مقاله آمده است:


«به جعفری دستور داده شد که اگر نمی تواند نزدیک شود، به پایگاه باز گردد. او دست از تعقیب کشید، ولی زمانی که می خواست بازگردد، به سرپرست کنترل اطلاع داد که شئ پرنده ی ناشناس تعقیب کننده گان خود را دور زده و اکنون در حال تعقیب آن ها است. او گفت که در معرض خطر کاهش اجباری ارتفاع قرار دارد:


«..... چیزی داره از پشت سر من می آد... فکر می کنم خودش رو می خواد به من بزنه... همین الان از بغل گوشم رد شد...» صدای خلبان روی نوار واضح بود.»


این مقاله همچنین به شرح گفتگو های خلبان درباره ی «یک شئ نورانی با محیطی در حدود 5/4 متر که از یوفو جدا شده است می پردازد. در گزارش یاد شده همچنین آمده است که راستین بودن شئ گفته شده پیش از آن به دست دو تن از خلبانان اف-4، چندین نفر از مسئولان برج مراقبت و شاهدانی که از روی زمین آن را دیده اند، به تایید رسیده است:


«شاهدانی که از روی زمین شئ گفته شده را دیده اند، گزارش داده اند که «جسمی درخشان» به سرعت آسمان را می پیموده است. عده ای هم گزارش داده اند که شئ تابناک را دیده اند که از آسمان فرو افتاده است.»


همچنین در سال 1978، «MIJI Quarterly» که به گونه ی یک نشریه ادواری به دست فرماندهی امنیت الکترونیک در سن آنتونیوی تگزاس به چاپ می رسد و به موضوع ویژه ی جنگ های الکترونیک اختصاص دارد، شرحی از ماجرا را که در اصل برگرفته از همان گزارش DIA است، منتشر کرده بود. مقاله ی گفته شده با این جمله ها آغاز می شود:


«هر خلبان گاهی در دوران فعالیت خود ممکن با رخداد های شگرف و نامعقولی رو به رو شود که هرگز نمی توان آن ها را به طور کامل و مناسب با استفاده از منطق یا پژوهش های متعاقب رویداد توضیح داد. مقاله ی زیر تنها به گفتن دوباره ی چنین رویدادی، بدان گونه که به دست دوتن از خدمه ی یک فانتوم اف-4 متعلق به نیروی هوایی ایران، در سال های پایانی سال 1976 گزارش شده است می پردازد.


هیچ گونه اطلاعات و داده ها یا توضیح بیشتر درباره ی این رویدادهای شگفت انگیز در دسترس نیست.


این داستان بایگانی خواهد شد و احتمالا به فراموشی سپرده می شود. ولی به موضوع جذاب و احیانا هراس انگیز برای خواندن تبدیل خواهد شد.»


یکی از اسناد مهم دیگری که درباره ی این رویداد وجود دارد، مربوط به سفارت آمریکا در رباط است که در تاریخ 25 سپتامبر 1976 با این عنوان برای وزارت کشور ایالات متحده ارسال شده است:


«موضوع: درخواست اطلاعات و داده درباره ی اشیای پرنده ی ناشناس.»


این گزارش آشکار ساخت که حدود 3 تا 4 ساعت بعد از رویداد های تهران، حوالی ساعت 1 تا 2 روز 19 سپتامبر 1976 به وقت محلی مراکش، شئ پرنده ی ناشناس با مشابهت بسیار، در این کشور مشاهده شده است. در گزارش آمده است که پلیس مغرب گزارش های متعددی درباره ی شئی که بیشتر در ارتفاع کم و به موازات ساحل اقیانوس اطلس پرواز می کرده، دریافت کرده است.


این شئ پرنده ی ناشناس شکلی کروی یا لوله مانند، با ظاهری درخشان و نقره ای رنگ داشته است و در هنگام پرواز، رد منقطعی از قطعات و بارقه های درخشان از آن بر جای می ماند. شئ گفته شده هیچ صدایی نداشت. یکی از کارمندان سفارت که نامی از او در گزارش وجود دارد، اظهار می دارد که خودش این شئ را دیده است که ظاهرا به آهستگی، همانند هواپیمایی که آماده ی فرود می شود، در حرکت بوده است. به گفته ی وی، شئ مورد نظر در ابتدا شبیه به یک صفحه ی مدور به نظر می رسید، ولی بعدا که نزدیک تر شد ظاهری شبیه به یک لوله را از خود نشان داد.


ده روز بعد، وزیر کشور وقت ایالات متحده، «هنری کیسینجر» در پاسخی که به این گزارش داد، خط سیاست رسمی دولت این کشور را درباره ی اشیای پرنده ی ناشناس در پیش گرفت. کیسینجر ادعا کرد: «همانگونه که گزارش کمیته ی کاندون مشخص کرده است، همه ی اشیای پرنده ناشناس را می توان به عوامل طبیعی نسبت داد و هیچ توجیهی برای بررسی های بیشتر وجود ندارد.»


به گفته ی وی، احتمالا مردم شاهد یک شهاب ثاقب یا بخشی از یک ماهواره ی در حال تلاشی بوده اند که مدرکی برای ورود آن به جو زمین وجود ندارد.


ادامه دارد....


منبع: مقاله ی دانشمند در شماره ی 533، اسفن ماه سال 1386(با اندکی تغییر در ویرایش)

/ 1 نظر / 19 بازدید
سارا

I love ur weblog.[لبخند] be manam sar bezan.